Waarom je niet eet in een bepaalde restaurants – de Twijnstraat editie

De Twijnstraat is sinds kort een Thais restaurant rijker. Ik weet niet hoe het heet, want telkens als ik er langsloop met Anne erbij is er maar één ding waar we op letten: die enorme durian aan de muur bij de ingang.

Heb je wel eens een durian ‘live’ gezien? Of liever, heb je weleens een durian ‘live’ geroken? Het is alsof er iets is gestorven, weken achtergelaten is en langzaam is gaan decomposeren en jij bent degene die het terug vindt. Het is weeïg, een beetje die warme lucht net als de vuilniszak warmte afgeeft als ‘ie vol zit. Een penetrante stank waar je niet aan ontkomt, die alom aanwezig is.

Niet dat je de durian ruikt als je langs het restaurant loopt, het is immers een afbeelding. Maar de geur van durians an sich maakt dat we bij het zien van de durian aan de muur van het restaurant kokhalzende geluiden naar elkaar maken als we erlangs lopen. Je zult ons dus ook niet snel in dat restaurant zien, wat jammer is, want waarschijnlijk kun je er best lekker eten.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s