Verschillen in het gebruik van nuance

Deze zomer valt me iets op. Voor, tijdens en na het EK voetbal werd er onophoudelijk over voetbal gesproken in de traditionele media en we deden allemaal mee via de alomtegenwoordige sociale media. Omdat de breedte van de gesprekken klein was (het was een kort toernooi en één team, het Nederlands Elftal, domineerde de onderwerpen) moest iedereen die zich in de discussie wierp proberen met nieuwe standpunten te komen om op te vallen. Opvallen in de media is belangrijk. Er moesten uren doorgehamerd worden en dus werd ieder miniscuul aspect van de weinige onderwerpen van iedere denkbare invalshoek bekeken. Vooral de opstelling leverde de mogelijkheid om te speculeren. “Wie speelt er op links als er iemand niet kan meedoen door blessure of vormverlies en wat voor gevolgen heeft dat op de posities op rechts?” “En de trainer? Blijft die kalm onder druk? hanteert hij de juiste trainingspraktijken?” Om maar een paar voorbeelden te noemen.

Ellenlange gesprekken waar ontzettend genuanceerd over één onderwerp wordt gesproken door mensen die toch gezien worden als experts op het gebied. Het taalgebruik en de enthousiaste jongens-onder-elkaar manier waarop dit vaak op televisie gebeurt haalt de serieusiteit er een beetje vanaf, maar het is wel degelijk genuanceerd.

Dan de politiek tijdens verkiezingstijd. Op campange focussen de meeste politieke partijen op programma punten die het meest weg hebben van symboolpolitiek. De VVD zet in op hard rijden en scheert alle linkse partijen onder dezelfde kam en noemt ze socialsten. De zogenoemde socialsten hebben die luxe niet maar focussen bij de PVV bijvoorbeeld op hun anti-houding en draaikont-gedrag en bij de VVD op hun cultuurbeleid. de CDA wordt zo goed als buiten beschouwing gelaten. Misschien wel omdat ze juist genuanceerde standpunten hebben. Ik ben eerder geneigd te denken dat ze verwarrende standpunten hebben en zelf niet weten wat ze nou kunnen bieden. In ieder geval zitten wij allemaal te letten op wie de breedste stropdas heeft tijdens het debat of we lachen om het ongelukkige rietje in een flesje prik. Ook niet echt inhoudelijk en uiteindelijk stemmen we op iemand omdat ‘ie zo sympatiek overkomt.

Zwart/Wit denken is makkelijk in de politiek en waarschijnlijk helpt het ook om kiezers te trekken die geen zin hebben om zich te verdiepen in politieke standpunten, waar de partijen toch op terug moeten komen omdat ze concessies moeten doen tijdens het regeren. Zo werkt het nu eenmaal.

Maar wat mij dus opvalt is het verschil in de mate waarin genuanceerd met informatie wordt omgegaan. Bij het voetballen, waar het uiteindelijk toch neerkomt op de komende wedstrijd en we werkelijk geen enkele invloed op kunnen uitoefenen tenzij we een belangrijke rol hebben bij de KNVB.

En bij de politiek waar zo min mogelijk nuance wordt gebruikt misschien wel opzettelijk, over onderwerp waar we juist wel invloed op kunnen uitoefenen en waarbij dat ook van groot belang is.

Het is een vreemd geval van omgekeerde wereld wat mij betreft.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s